donderdag 14 april 2011

9

Ach, sinds net-iets-meer-dan een week ben ik nu weer samen met mijn ex. Wonderbaarlijk dat ik hier niet eerder iets over geschreven heb, maar ach. Gisteravond er toch maar wat emotie en tijd in gestoken.

Ik zal eerlijk zijn, ik zal woorden van eerlijkheid gebruiken.
Tijden vergingen, en mijn emoties werden mij duidelijk.
Ik had veel wegen te kiezen, toch koos ik het verleden.
Ze zeggen "kijk niet terug", al is het maar voor even.
Toch deden herinneringen zich steeds weer op in gedachten.
En opnieuw zal ik het proberen, weet niet wat ik moet verwachten.
Alles voelt weer zo goed, maar dat was eerder als droom gebleken.
Dit is geen illusie, nooit zal 'de waarheid' dit kunnen verbreken.
Want opnieuw, ja alweer, voelt het simpelweg perfect.
Ik bid tot God, dat dit zo'n stempel zal krijgen van 'echt'.
Mijn humeur is hemels, mijn glimlach is groot.
Wij, voor altijd, tot we worden gescheiden door de dood".

Kindest Regards,
Judith Baaij

zondag 10 april 2011

8

Omdat het gewoon even nodig was deze gevoelens en emoties te uitten.

Altijd
het maakt niet uit wat er is gezegd
gedacht, gebeurt of gevoeld
altijd zal ik er zijn om met jou te praten
te begrijpen wat je bedoeld

want woorden tekort en emoties teveel
ik ken jou als geen ander
jij was er voor mij toen geluk mij verliet
ik ben er voor jou als er iets verandert

jij hielp me erop toen het mij verpletterde
vertelde mij de waarheid toen ik niet beter wist
dus ik zal er voor jou zijn, wat er ook gebeurt
je kan mij bereiken als er wat is

Kindest Regards,
Judith Baaij

7

Ach, gewoon weer is een rijtje met gedichten die zo zijn ontstaan in de tussentijd. Ik heb er momenteel geen zin in om voor elk en ieder een uitleg te geven. Dus je zoekt er maar achter wat je erachter zoeken wilt.

Woorden
Woorden
zijn enkel
een arrangement
van letters
en klanken

slechts enkel
een arrangement
van emoties
gemengt

in zinnen
en gedichten
en verhalen
en berichten

maar nooit zal het zeggen
volledig uitleggen
wat ik nu voel

Tijden Terug
tijden terug
waren tijden niet méér
dan tijden,
ze vlogen
voorbij

tijden terug
waren jij en ik weer
blij, maar geluk
leek keer op keer weer
te verdwijnen

tijden terug
was jij bij mij
maar, oh, lieve tijd
jij ging voorbij
en nu ben ik
niet meer en niet minder
dan ik, een
eenzame ik

ik zonder jij
jij zonder mij
want wij waren eerst,
en nu niet meer,
gewoon simpelweg wij

god wat krijg ik dan spijt

Stationshal
Het is vrijdagmiddag
De treinen rijden
De stationshal, vol
Mijn hoofd overstroomt
Net als de winkels
Gedachtes slaan op hol

Het is zaterdag ochtend
De zon schijnt naar binnen
Rust wederkeert
Enkel moment van twijfel
Maar nu is het zeker
Nu weet ik het weer

Ik heb het altijd al geweten

Maar...
Ik zoek maar ik vind niet
Ik lach maar heb verdriet
Ik voelde maar.. Niets meer
Waarom gaat het nu
zoals geen enkel eerdere keer?

Niets
Er zijn geen
plaatsen
en plekken
en dingen
en stukken
en delen
die ooit méér
zullen betekenen,
dan dat
mijn vrienden
nu doen voor mij.

Enkel
momenten
en tijden
en gevoelens
en gedachtes
en herinneringen
die doen
wat ze doen,
want ja
ze maken
me blij

Kindest Regards,
Judith Baaij