7

Ach, gewoon weer is een rijtje met gedichten die zo zijn ontstaan in de tussentijd. Ik heb er momenteel geen zin in om voor elk en ieder een uitleg te geven. Dus je zoekt er maar achter wat je erachter zoeken wilt.

Woorden
Woorden
zijn enkel
een arrangement
van letters
en klanken

slechts enkel
een arrangement
van emoties
gemengt

in zinnen
en gedichten
en verhalen
en berichten

maar nooit zal het zeggen
volledig uitleggen
wat ik nu voel

Tijden Terug
tijden terug
waren tijden niet méér
dan tijden,
ze vlogen
voorbij

tijden terug
waren jij en ik weer
blij, maar geluk
leek keer op keer weer
te verdwijnen

tijden terug
was jij bij mij
maar, oh, lieve tijd
jij ging voorbij
en nu ben ik
niet meer en niet minder
dan ik, een
eenzame ik

ik zonder jij
jij zonder mij
want wij waren eerst,
en nu niet meer,
gewoon simpelweg wij

god wat krijg ik dan spijt

Stationshal
Het is vrijdagmiddag
De treinen rijden
De stationshal, vol
Mijn hoofd overstroomt
Net als de winkels
Gedachtes slaan op hol

Het is zaterdag ochtend
De zon schijnt naar binnen
Rust wederkeert
Enkel moment van twijfel
Maar nu is het zeker
Nu weet ik het weer

Ik heb het altijd al geweten

Maar...
Ik zoek maar ik vind niet
Ik lach maar heb verdriet
Ik voelde maar.. Niets meer
Waarom gaat het nu
zoals geen enkel eerdere keer?

Niets
Er zijn geen
plaatsen
en plekken
en dingen
en stukken
en delen
die ooit méér
zullen betekenen,
dan dat
mijn vrienden
nu doen voor mij.

Enkel
momenten
en tijden
en gevoelens
en gedachtes
en herinneringen
die doen
wat ze doen,
want ja
ze maken
me blij

Kindest Regards,
Judith Baaij