6

Achja.. Blijft moeilijk om die vriendin uit m'n hoofd te houden. Dus dan mezelf maar is uiten in een gedicht/tekst. Een rijmende tekst, laten we het daar op houden (: Ik denk dat ik hier nog vrij veel zal over schrijven de komende tijd. Hoop dat het ooit positiever wordt :l

I Miss You
Sometimes I wish you read every single line I write, and notice the message that I put in between the lines. Sometimes I wish that I could let you know, that I'm having such a hard time now, since I've had to let ya go.
I wish that it was simple, that you didn't mean so much. But I just can't forget the way you laughed. Bet ya there're still fingerprints of each and every touch.
I wish that things didn't go the way that they actually did, and that you still came by my house every now and then to visit. Wish that I could still hold your hand in mine, still look into your amazing beautiful pair of eyes.
Somehow I still hope that I could change the things I have done, that I could make myself realize what I was doing was wrong. Wish you knew that I have finally realised my mistake, and how much I hate it knowing that it is far too late.

I wish that you just knew how much I miss you, how much I loved you, how much you meant to me. And how much I regret having to let ya go.

Kindest Regards,
Judith Baaij

5

Een aantal gedichten over hetzelfde onderwerp. Ruzie met beste vriendin. Nu al iets van 5 maanden. I was the one that got broken. Ik zal het in een chronologische volgorde proberen te zetten.

Can't Let You Go
I try to let you know,
how I feel these days.
I've tried to let you go,
but the memories just stay.
I know I cannot show,
neither can I say,
how hard this is for me,
and how helplessly I feel.

Judgement
Your judgement is cruel, and so are your words.
But the fact that you mean it, is only worse.
You're abusing the feelings that never went away.
Your love has been missed, since it's last stay.

Your judgement is fatal, like the look in your eyes.
But come on, dear friend, those are just lies.
You know your verdict is based on emotions,
and not on facts that you proved to be true.

And am I not innocent 'til proven guilty?
Don't I have the right to defend my case?
Come on now honey, you should know better.
These broken times are such a total waste.

Why won't you listen to what I've got to say?
I've loved you ever since we were friends.
You were and still are all that I've got.
My love for you did truely never fade.

Your weapons are words that hit my heart.
Your words are knives, you've got a good kill.
Your knives are sharp and now covered in tears.
Those tears, I cried, 'cause I love you still.

Your judgement is final, 5000 depts to pay.
And my dignity has no right to remain.
Gone forever, every good intention's lost.
Gone forever, I'll never be all that you've got.

Somewhere In Between The Lines
Somewhere in between the lines, did you regret your words?
Somewhere in between the lies, did you feel ashamed?

If my heart was a living body,
it would now be bleeding.
You took a stab, enjoyed the rush,
I cant bear these feelings.

Show me where it all went wrong,
tell me does this feel okay?
Prove me you don't miss me,
tell me, don't you feel the pain?

Somewhere in between the lines, did you regret your words?
Somewhere in between the lies, did you feel ashamed?

If love's a lie, I'm indeed a liar,
if doubt is sex, I'm indeed a slut.
All these good times, lost forever,
so much beauty lost, for what?

I don't need you, I just miss you.
Times were good, now they're lost.
I don't need you, I need your love.
need your help and need your trust.

Depressing Volume
The depressing volume of my music is flowing through my mind.
The way it touches me just gets me a little further from your side.
And I can't admit that I want to forget everything about you,
I just need and miss the way things were when I was around you.

The thought of never knowing anything that has to do with you,
Or never touching hearts like how we always used to do.
And always looking back on how times were when you and I were one,
Gets me down and I can't help but think of how it had begun.

A coincidental agreement and a thing we had in common,
Ended up so great. God, I didn't see this coming.
So now I'm stuck and everything starts breaking down around me.
I lost my foundation and now everything has started feeling empty.

Run
So I try to run but I can't escape it.
I try to forget but I can't erase it.
I try not to look back, but nothing can stop me.
I miss all that I had and hope it will miss me, too...

Tonight
So I'll cry these tears tonight.
Put on a smile in the morning.
No one will know how this feels,
no one will know that I'm mourning.
And I'll laugh real loud like it's fine,
be crazy and say I don't care.
But inside just know that I'm dying.
Know I still doubt if it's fair.

Just A Dream
So I held your hand like I'd never let go
Grabbed it tight, just so you'd know

Too bad it was just a dream
Just a memory, nothing real

A screen fell from up on the roof
I held you close, protected you

Too bad it was just a dream
Just an illusion, nothing real

I grab onto everything I still have
Wish you were a part of it
Wish you weren't in the past

Too bad, what we had wasn't just a dream
Would make it so much easier for me

Kindest Regards,
Judith Baaij

4

Oh ja hoor. Wat heb ik soms van die geweldige buien, waarin ik mezelf begrijp en dan dingen schrijf waarin ik dat nog steeds doe. Alhoewel ik niet snap hoe. En dan probeer ik opeens iets anders, naar aanleiding van een verhaal van een vriendin. En dan heb je zo'n reactie van 'duuuuude, dat past echt precies bij hoe ik me voel'. En dat is dan opbeurend. Niet het beste wat ik tot nu toe heb geschreven. Maar ik wil ze wel even delen.

Geluk
een foto zegt een duizend woorden
ja, so what? ik toevallig ook.
net als mijn gedicht,
100 emoties per zin.
zo van,

'een krop in mijn keel,
een traan in mijn oog.
een rilling op mijn rug,
kom alsjeblieft terug,
had ik dit nou geweten,
dan zou ik het vergeten,
1 woord over jou
zegt nu al gauw
hoeveel jij voor mij betekend'

'geluk'
kom alsjeblieft terug

Bui
geen gevoel om een gevoel te noemen
geen bui om in een bui te zijn
geen gedachtes om een plaats te geven
ik voel mij nu heel veel,
niet kut maar ook niet fijn
geen hoofd wat nee schud maar ook niet ja
het gevoel zegt veel, en ik stel de vraag
geen bui om in een bui te zijn
was ik maar in een bui,
al is het maar heel klein
geen bui om in een bui te zijn
weet je hoe dat voelt
ik heb een bui, toch is 't geen bui
want mijn bui is een bui
zonder en bui te zijn

De Laatste Groet
een geklop in je keel en je weet het eigenlijk al
zo van 'god, dit is het, nu hopen da'k niet hard val'
je ziet het gebeuren, precies voor je ogen
je voelt je verloren, en ook ietwat bedrogen

een laatste groet is gesproken, and just so you know
'dit was de laatste keer, now please wont you go'
een moment van vrijheid, en toch zit je vast
want dat wat nu is, is iets wat eerst nooit zo was

de laatste groet is gesproken, en jij staat alleen
alles is veranderd, niks is meer als voorheen
je was zo gewend aan wat was en nu niet meer
en dan denk je 'oh god, dit is echt de laatste keer'

Gevoel
een gevoel van zo'n gevoel dat voelt als een gevoel,
maar het is geen gevoel want het voelt naar niks
het voelt als geen gevoel, toch is het een gevoel
omdat het voelt, is het een gevoel, snap je wat ik bedoel?

Één
honderd ongesproken woorden
die ik zo graag gesproken had
geen kans om ze nu nog te spreken
ik heb soms zoveel spijt

duizend opgekropte gevoelens
geen van alle bekend bij jou
soms wil ik dat ik ze niet voelde
toch wil ik ze niet kwijt

miljoen voorbijgekomen gedachtes
ik denk zoveel, jij weet van niks
dit alles zal jij niet verwachten

hier ben jij niet op voorbereid

Kindest Regards,
Judith Baaij

3

Gisteravond zat ik in de bios. Ergens tegen het eind van de film schoten de eerste paar zinnen van dit gedicht mij te binnen. Heb er een beetje verder aan geknutseld, en ben op zich wel tevreden over het resultaat.

Onvervuld Verlangen
plek en tijd vervallen
in een wereld zonder jou
vol onvervuld verlangen
naar dat wat komen zou

geen moed om moed te vinden
geen moed om moedig te zijn
geen moed om mij te binden
zou dat voldoende zijn?

een bestaan vol moed en vrede
vol genot van plek en tijd
een verlangen zonder reden
want jij bent gewoon bij mij

Kindest Regards,
Judith Baaij

2

En opeens ben ik weer bezig. Weet niet waar dit alles vandaag komt. Sommige van mijn gedichten zijn gewoon gedachtes die ik kwijt ben, waarvan ik later eigenlijk pas snap wat hun bron is. De eerste en de laatste twee zijn denk ik van het feit dat ik nu al bijna een half jaar ruzie heb met het meisje wat ooit mijn beste vriendin was. En ik ben mij de laatste tijd bewust geworden van het feit dat ik in mijn jeugd eigenlijk heel veel ben verloren wat veel van betekenis is. Sinds een jaar of 6/7 geleden. Lang verhaal, komt erop neer dat ik gewoon een beetje de weg kwijt ben, momenteel.

Een Duizendmaal Sorry
een duizendmaal sorry
maar je leest het niet
ik fluister het zachtjes
maar je hoort het niet
ik denk aan je, liefste
maar jij niet aan mij
was je nu maar hier
zoals toen, terug in de tijd

Nikszeggende Dromen
geen flauw benul van
wat er komen gaat
ik weet dat er geen tijd is
maar wat is nou precies te laat?

geen flauw benul
van wat me staat te wachten
wat mij zal overkomen

geen flauw benul
al deze nachtermerries...
't zijn slechts nikszeggende dromen

Voelen
ik zou willen dat
jij niet voelde wat
jij nu voelt
voor mij
en dan
zouden ik en jij
niet méér zijn dan
dat wat ik
nu voel
voor ons

Rust
zou er een tijd en een plaats zijn
waarop alles éénmaal is
zoals het toen ooit was

waarop ik vast zal kunnen houden
wat zich ooit van mij heeft
los gelaten

en dan zou er een moment zijn
waarop er totale vreugde is
een klein moment van
geluk en vrede

want daar in jouw armen
dat is mijn plek
van rust.

Verlies
eens verloor ik alles wat ik had
alles wat van waarde was
het ging weg, en het verdween
en ik weet niet waar het is
ik weet niet wat ik moet
ik verloor zo nu en dan weer
wat liefde van jou
en opeens ben je weg
is alles weg, voor goed en altijd
en nu zit ik hier, alleen
vervreemd van alles wat ik was
ik ben niet meer wat ik ooit ben geweest
ik voel mij nu, en soms wat vaker
wel afentoe een beetje gedesoriënteerd
en dan zoek ik naar een plek
waar ik mij samen met jou
zo op mijn gemak voelde
maar die plek was in jouw armen
dat was mijn rust, mijn vrede
en die is nu weg.

Kindest Regards,
Judith Baaij

1

Ik heb de laatste tijd heel wat gedichten geschreven. Ik heb besloten dat, elke keer als ik een gedicht maak, dat gedicht meteen hier op deze blog te posten. Als ik geen internet in de buurt heb, dan doe ik het zodra dat wel mogelijk is.
Als ik met een specifieke reden of onderliggende emotie het gedicht heb geschreven, zet ik dat er ook bij. Hierdoor zal het niet moeilijk zijn om mij te leren kennen, want ik schrijf mijn gedichten vanuit mijn hart. Hierbij wil ik beginnen met een aantal inkomers;

Een Glimlach
een glimlach
om wat jij zegt
zo simpel
zo liefjes
zo echt

Wederzien
het verlangen
naar wederzien,
zo groot

het stijgt
mijn hoofd
te boven

Don't Be Afraid
It's just a voice,
inside your head.
Don't make this mistake again.
Be sure about yourself,
it's an important choice.
This could be the end of it all.
But don't let it be.
Let it go. Let no one know.
Find yourself. Be yourself.
Think it over.
It's not the end.
But it is when you want it to.
So don't.
It's gonna be alright.
This time it is. Really is.
Okay. It really is okay.
So don't be afraid.
It's good.
It is.

Guess It Wasn't Meant To Be
Guess it wasn't meant to be,
guess it wasn't right.
Too bad it's now a memory,
but that's better than a lie.
Guess you never wanted me,
guess this is goodbye.
I hope that you'll remember me,
and when you do you'll cry.

I Remember
I remember all the times I was with you,
All the love that you used to show...
Evertime that you said; I love you.
Now I laugh at the things I didn't know.

I remember a lot of things you said,
the days went by, us still together.
Now I laugh at myself. So sad.
I actually thought we'd be forever.

I remember the times without you,
that I missed you so damn bad.
Now I laugh at the silly thoughts.
It no longer makes me sad.

Kindest Regards,
Judith Baaij