3

Gisteravond zat ik in de bios. Ergens tegen het eind van de film schoten de eerste paar zinnen van dit gedicht mij te binnen. Heb er een beetje verder aan geknutseld, en ben op zich wel tevreden over het resultaat.

Onvervuld Verlangen
plek en tijd vervallen
in een wereld zonder jou
vol onvervuld verlangen
naar dat wat komen zou

geen moed om moed te vinden
geen moed om moedig te zijn
geen moed om mij te binden
zou dat voldoende zijn?

een bestaan vol moed en vrede
vol genot van plek en tijd
een verlangen zonder reden
want jij bent gewoon bij mij

Kindest Regards,
Judith Baaij