4

Oh ja hoor. Wat heb ik soms van die geweldige buien, waarin ik mezelf begrijp en dan dingen schrijf waarin ik dat nog steeds doe. Alhoewel ik niet snap hoe. En dan probeer ik opeens iets anders, naar aanleiding van een verhaal van een vriendin. En dan heb je zo'n reactie van 'duuuuude, dat past echt precies bij hoe ik me voel'. En dat is dan opbeurend. Niet het beste wat ik tot nu toe heb geschreven. Maar ik wil ze wel even delen.

Geluk
een foto zegt een duizend woorden
ja, so what? ik toevallig ook.
net als mijn gedicht,
100 emoties per zin.
zo van,

'een krop in mijn keel,
een traan in mijn oog.
een rilling op mijn rug,
kom alsjeblieft terug,
had ik dit nou geweten,
dan zou ik het vergeten,
1 woord over jou
zegt nu al gauw
hoeveel jij voor mij betekend'

'geluk'
kom alsjeblieft terug

Bui
geen gevoel om een gevoel te noemen
geen bui om in een bui te zijn
geen gedachtes om een plaats te geven
ik voel mij nu heel veel,
niet kut maar ook niet fijn
geen hoofd wat nee schud maar ook niet ja
het gevoel zegt veel, en ik stel de vraag
geen bui om in een bui te zijn
was ik maar in een bui,
al is het maar heel klein
geen bui om in een bui te zijn
weet je hoe dat voelt
ik heb een bui, toch is 't geen bui
want mijn bui is een bui
zonder en bui te zijn

De Laatste Groet
een geklop in je keel en je weet het eigenlijk al
zo van 'god, dit is het, nu hopen da'k niet hard val'
je ziet het gebeuren, precies voor je ogen
je voelt je verloren, en ook ietwat bedrogen

een laatste groet is gesproken, and just so you know
'dit was de laatste keer, now please wont you go'
een moment van vrijheid, en toch zit je vast
want dat wat nu is, is iets wat eerst nooit zo was

de laatste groet is gesproken, en jij staat alleen
alles is veranderd, niks is meer als voorheen
je was zo gewend aan wat was en nu niet meer
en dan denk je 'oh god, dit is echt de laatste keer'

Gevoel
een gevoel van zo'n gevoel dat voelt als een gevoel,
maar het is geen gevoel want het voelt naar niks
het voelt als geen gevoel, toch is het een gevoel
omdat het voelt, is het een gevoel, snap je wat ik bedoel?

Één
honderd ongesproken woorden
die ik zo graag gesproken had
geen kans om ze nu nog te spreken
ik heb soms zoveel spijt

duizend opgekropte gevoelens
geen van alle bekend bij jou
soms wil ik dat ik ze niet voelde
toch wil ik ze niet kwijt

miljoen voorbijgekomen gedachtes
ik denk zoveel, jij weet van niks
dit alles zal jij niet verwachten

hier ben jij niet op voorbereid

Kindest Regards,
Judith Baaij